35 - و گفتند : اموال و اولاد ما ( از همه ) بيشتر است ( و اين نشانه علاقه خدا به ماست ) و ما هرگز مجازات نخواهيم شد ! 36 - بگو : پروردگار من روزى را براى هر كس بخواهد وسيع يا تنگ مىكند ( اين ارتباطى به قرب در درگاه او ندارد ) ولى اكثر مردم نمىدانند . 37 - اموال و فرزندان شما هرگز شما را نزد ما مقرب نمىسازد ، جز كسانى كه ايمان بياورند و عمل صالح انجام دهند كه براى آنها پاداش مضاعف در برابر اعمالى است كه انجام داده‌اند ، و آنها در غرفه‌هاى ( بهشتى ) در ( نهايت ) امنيت خواهند بود 38 - و آنها كه براى انكار و ابطال آيات ما تلاش مىكنند و مىپندارند از چنگال قدرت ما فرار خواهند كرد در عذاب ( الهى ) احضار مىشوند . تفسير : مال و فرزند دليل قرب به خدا نيست ! از آنجا كه در آيات گذشته سخن از اغواگرى مستكبران بود در آيات مورد بحث گوشه اى از اين اغواگرى را منعكس مىسازد و ضمنا به پيامبر گرامى اسلام ص نيز دلدارى مىدهد كه اگر با تو مخالفت كنند تعجب مكن مخالفت مستكبران مرفه با پيامبران راستين يك شيوه دائمى آنها بوده است . مىگويد : « ما هرگز در هيچ شهر و ديارى پيامبر انذار كننده اى نفرستاديم مگر اينكه مترفين - همان متنعمان مغرور و مست نعمت - مىگفتند ما به آنچه شما به آن فرستاده شده‌ايد كافريم ، و آنچه را نامش پيام الهى مىنهيد قبول نداريم » ( * ( وَما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِه كافِرُونَ ) * ) . « نذير » به معنى بيم دهنده ، اشاره به پيامبران الهى است كه مردم را از عذاب الهى در برابر كجروىها و بيدادگرىها و گناه و فساد بيم مىدادند . « مترفوها » جمع « مترف » از ماده « ترف » ( بر وزن طرف ) به معنى تنعم است ، و مترف به كسى مىگويند كه فزونى نعمت و زندگى مرفه او را مست